Το να είσαι καθηγητής τα χρόνια της Κρίσης

kathigitesΉρθε η ώρα να πούμε μία μεγάλη αλήθεια: άσχετα με το τι πιστεύει ο κόσμος, είναι πολύ δύσκολο να είσαι καθηγητής τα χρόνια της Κρίσης. Να ξεκινήσω όμως από τα βασικά. Ο κόσμος πιστεύει ότι οι καθηγητές και οι δάσκαλοι είναι οι πιο προνομιούχοι Δημόσιοι υπάλληλοι και γενικά επαγγελματίες, αλλά κάνουν τεράστιο λάθος. Θεωρούν ότι ένας εκπαιδευτικός δουλεύει μόνο λίγες ώρες την ημέρα και μετά κάθεται, ενώ κάνει και από 15 ημέρες διακοπές Πάσχα και Χριστούγεννα και κάθεται και τρεις ολόκληρους μήνες το καλοκαίρι. Δυστυχώς, όλα αυτά είναι μύθοι.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβει ο κόσμος, είναι ότι η δουλειά μας είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ δύσκολη κι απαιτητική και πλέον, δεν μας προσφέρει και σχεδόν καμία ασφάλεια για το μέλλον μας. Με άλλα λόγια, όσοι κάνουμε αυτή τη δουλειά, τη κάνουμε γιατί την αγαπάμε και όχι γιατί μας δίνει ένα εύκολο εισόδημα. Εδώ και χρόνια άλλωστε, η δουλειά μας είναι γεμάτη δυσκολίες αλλά και αβεβαιότητα.

teacherΘα ξεκινήσω από το εργασιακό μας καθεστώς, το οποίο και είναι επιεικώς άθλιο. Η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών σήμερα, είναι αναπληρωτές και ωρομίσθιοι, πράγμα που σημαίνει πως όχι μόνο παίρνουν μειωμένο μισθό σε σχέση με τους μόνιμους, αλλά δεν έχουν και μόνιμες θέσεις κι έτσι δεν ξέρουν αν και που θα δουλέψουν του χρόνου. Με άλλα λόγια, είναι αδύνατο να κάνεις σχέδια για οικογένεια ή για τη ζωή σου γενικότερα αν επιλέξεις τώρα μία καριέρα στην Εκπαίδευση. Επιπλέον, πολλοί από εμάς μαθαίνουμε αν και πότε θα δουλέψουμε σχεδόν τα Χριστούγεννα, έχοντα περάσει 5 ή και παραπάνω μήνες στην ανεργία.

Ναι, καλά διαβάσατε! Σε αντίθεση με τους μόνιμους, οι αναπληρωτές και οι ωρομίσθιοι το τέλος της σχολικής χρονιάς απλά απολύονται κι επιστρέφουν στην ανεργία, χωρίς κάποιο μισθό κι επίδομα. Το μόνο που τους μένει για επιβίωση, είναι όσα χρήματα δεν ξόδεψαν σ’ ενοίκια και λογαριασμούς στο μέρος στο οποίο υπηρετούσαν. Ο κάθε αναπληρωτής λοιπόν, περνάει κάθε καλοκαίρι του με άγχος ανάλογο μ’ αυτό που νιώθουν οι μαθητές που περιμένουν να δουν που πέρασαν στις Πανελλήνιες, καθώς κανείς δεν ξέρει τι θα ισχύσει για τους διορισμούς του χρόνου και ποια μόρια θα μετρήσουν κλπ.

blackboardΓι’ αυτά φυσικά ευθύνεται εδώ και πολλά χρόνια το Υπουργείο Παιδείας, που κάθε χρόνο αποδεικνύεται ανίκανο να κάνει κάποιον έστω και στοιχειώδη προγραμματισμό για το πώς θα δουλέψουν τα σχολεία την επόμενη χρονιά. Το μόνο που φαίνεται πως νοιάζει κάθε Υπουργό, είναι το πως θ’ αλλάξει ή θα καταργήσει όλα όσα έκανε ο προηγούμενος. Μάλλον γι’ αυτό και το σύστημα εξετάσεων τις ‘Γ Λυκείου αλλάζει κάθε τρεις και λίγο. Το Υπουργείο δυστυχώς δεν βλέπει ούτε τους καθηγητές, αλλά μάλλον ούτε και τα παιδιά σαν ανθρώπους. Η Εκπαίδευση γι’ αυτούς είναι απλά νούμερα, τα οποία πρέπει να συμβαδίζουν με κάποια σχέδια και υπολογισμούς.

Το ξέρω ότι η παιδεία μας είναι υποβαθμισμένη. Το ξέρω ότι πολλά από τα σχολεία μας είναι άθλια. Το ξέρω ότι για πολλούς μήνες τα παιδιά στερούνται ώρες από τα μαθήματα τους, λόγω των ελλείψεων. Όλοι οι γονείς, έχουν κάθε λόγο να είναι απογοητευμένοι αλλά και θυμωμένοι με την κατάσταση στα σχολεία. Να ξέρουν όμως και που πρέπει να κατευθύνουν την οργή. Δεν φταίνε οι καθηγητές γι’ αυτή τη κατάσταση. Φταίει η πολιτεία και η τεράστια αδιαφορία της. Πιστέψτε με, όσοι μένουμε στην Εκπαίδευση παρά τις δυσκολίες, το κάνουμε γιατί αγαπάμε αυτό που κάνουμε και θέλουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά και τους γονείς όσο μπορούμε, πολλές φορές υπερβαίνοντας και τα εσκαμμένα του Υπουργείου. Μπορεί λοιπόν να μην έχουμε την στήριξη του Υπουργείου και της Πολιτείας, αλλά θα θέλαμε τη δική σας, μιας που αυτή είναι και η πιο σημαντική.

No Comments

Post a Comment